حوضه مونو و دریاچه مونو

شهر لس‌آنجلس از دیرباز دارای حقوق آب بوده است که LADWP را قادر می‌سازد آب آشامیدنی سالم، مقرون‌به‌صرفه و قابل اعتمادی را از شرق سیرا برای میلیون‌ها نفر از ساکنان از طریق قنات لس‌آنجلس فراهم کند. پس از رأی دیوان عالی کالیفرنیا که خواستار تجدیدنظر در حقوق آب LADWP تحت دکترین اعتماد عمومی شد، هیئت کنترل منابع آب ایالتی (SWRCB) در سال ۱۹۹۴ جلسه‌ای طولانی برای ایجاد تعادل در منابع اعتماد عمومی در دریاچه مونو برگزار کرد. متعاقباً، SWRCB تصمیم ۱۶۳۱ (D-1631) را تصویب کرد که حداقل جریان‌های ورودی به رودخانه و معیارهای خاص انحراف آب را با هدف بازگرداندن تدریجی میانگین ارتفاع آب دریاچه مونو به تقریباً ۶۳۹۱ فوت بالاتر از سطح دریا تعیین می‌کرد. طبق الزام D-1631، برنامه LADWP با موفقیت نهرها، شیلات و زیستگاه‌های حیات وحش را در حوضه مونو احیا کرده، ضمن اینکه سطح دریاچه‌ها را افزایش داده و صادرات آب را ۸۵ درصد کاهش داده است.